Ok. Møte med med en av Slemanis høgst dekorerte offiserer. Folk snakker kurdisk. Eg fårstår ingenting. Ler når andre ler, og smiler til mannen som sitter ved mi høgre side. Eg lener meg godt tilbake, legger venstre foten over kneet. Tar det kult, lissm.
Det blir stille. Folk ser på meg.
- Lars, ta ned foten. Halat som er kurder fra Oslo, ser på meg.
Eg tar ned foten.
Mannen på høgre side ler.
Far til Halat, synker ned i sofaen, bare for å demonstrere korleis dagens ungdom i Norge bruker å sitte.
Mennene ler.
Å vise fotsålen til andre mennesker er sjølvsagt fy fy.
Englishman in New York? Sting ta deg en bolle.
Eg og mannen til høgre vart forøvrig etterkvart gode venner. Han tok det faktisk med godt humør då eg holdt på å gjere samme greia ein gong til. Fin fyr (sjølvom han då for sikkerhetskyd sat seg over på den andre sida av rommet).
I dag har vi snakka med dei riktige folka i mange timer, og tatt blodprøve for å bevise at vi ikkje er HIV-positive. Fått stempel i passa, og skrive under på eks antall papirer.
I morra skal vi besøke utdanningsministeren og få i orden alle papirene slik at vi kan dra dit vi vil og fotografere der vi vil. Og når vi skal besøke Halabja får vi kanskje pressekorps på slep, det er visst ikkje kvar dag studenter drar dit. Vi treng faktisk tillatelse. Og i det siste har Halabja vore mykje omtalt i mediene her (Quiz: bruk google og finn ut kvifor Halabja har vore mykje omtalt i det siste).
Les sjølvsagt meir på www.vedenstavler.com
sundag, februar 8
fredag, februar 6
Abonner på:
Innlegg (Atom)
